Kulchitsky = The death of pascaldeneger ?
Now that the trip to Rwanda is finished (we came back in 1 piece) we decided to start a new blog, this time - fortunately - not about Rwanda.
Check our new blog about moshed potatoes at
onzen paul op de voorgrond & onzen Hendrik nie
elke bus is een partybus
moeder en kind
DE GENOCIDE
Iedereen herinnert zich ongetwijfeld nog de afschuwelijke beelden van massagraven en dito slachtingen in het voorjaar van '93. Naar schatting lieten 800.000 mensen daarbij het leven in minder dan 3 maanden tijd. Een ontzettend diepgewortelde haat tussen de Hutu's en de Tutsi's die gedurende honderden jaren bleef aanzwellen, maakte uiteindelijk een onmenselijke manipulatie van de regering mogelijk, waarbij Tutsi's voorgesteld werden als uitschot van de wereld, nog minder waard dan ongedierte en dus niet meer dan normaal dat ze uitgeroeid moesten worden.
Geen enkel dorp bleef van die wreedheid gespaard, elk klein hoekje in Rwanda herstelt nog van zijn diepe wonden. Memorial sites, waarmee het land rijkelijk bezaaid is, doen ons herinneren aan de horror die het land gedurende maanden in een wurggreep hield.
Als buitenstaander kan je je daar maar weinig bij voorstellen en brengt de aanblik van dergelijke sites een geringe beroering te weeg, afgezien van de drang om op allerheiligen een pot gele chrysanten op een graf te plaatsen. We hebben er een aantal bezocht, al was het maar voor een bescheiden eerbetoon.
Toch is er eentje die een speciale indruk op ons achtergelaten heeft. Via kennissen vernamen we nl. dat er zich een merkwaardige memorial site bevond in Kigali rural area (afgelegen gebied, een uurtje piste verwijderd van de hoofdstad). 2 overlevenden van het drama aldaar hebben de tragedie bewaard en op die manier werd het ons gemakkelijk gemaakt om een beeld te vormen van hoe die verschrikkelijke dag er moet hebben uitgezien, geholpen door de levendige vertelling van een getuige. Verhalen over grote bussen vol soldaten die speciaal vanuit het noorden naar het zuiden trokken om Tutsi's uit te moorden omdat de plaatselijke Hutu's het niet zagen zitten om hun buren en vrienden de kop in te slaan, baby's die katapultgewijs tegen de muur werden gekwakt, en nog tientallen andere verhalen bezorgden ons koude rillingen. 
R.I.P. copito de nieve ofte sneeuwvlokje
Though we've tried our best to protect him this is an incurable, progressive disease, and it will follow its natural course
Jesus Fernandez
Zoo chief vet
When Copito de Nieve is gone, an era of Barcelona will end
Miguel San Llehy
Zoo spokesman
The city may honour him by naming a street after him, or erecting a monument.
met spijt in ons hart melden wij u het overlijden van 'copito de nieve'
sinds 2001 leed hij aan huidkanker en hoewel een albino geen lang leven beschoren is, heeft deze bejaarde rakker bijna de kaap van 40 jaar gehaald (80 jaar in grote mensenjaren). Hoewel ik dacht dat albino-wezens zwaar onvruchtbaar zijn, heeft deze oude snoeper maar liefst voor 22 weliswaar zwarte nakomelingen gezorgd.
De zoo in Barcelona, gekend als beschutte woonplaats voor bedreigde, maar vooral gepeste diersoorten, rouwt om het verlies van hun uniekste exemplaar.
sekstoerisme
Vorige maand vond het 'derde wereld congres tegen commerciële seksuele uitbuiting van kinderen' plaats in Schellebelle; de child protection alliance (CPA) vond dat het maar eens tijd werd om daadwerkelijke vervolging van Vlamingen die zich in een ander land schuldig maken aan het seksueel misbruiken van een kind mogelijk te maken.
Op dit moment pleit CPA bij de regering voor een actief vervolgingsbeleid en politie training voor Rwanda. Ook werken zij aan een bewustwordingscampagne om de bevolking in zijn geheel te informeren, via de media en brochures, over het onderwerp en aangifte mogelijkheden. 